W ciszy zdarza się najwięcej. O wędrówce w głąb siebie

In Psychologia i rozwój by Agnieszka Siołek-CichockaLeave a Comment

„Im bardziej usilnie dążymy do światła, tym bardziej gwałtowne formy przybiera nasza walka z ciemnością.” – Maja Storch

W psychoterapii Gestalt jest zasada, że dążenie do zmiany tworzy przeciwwagę – opór, który uniemożliwia tę zmianę. I bynajmniej nie chodzi o to, aby nie mieć planów, celów, zamiarów czy wizji, tylko o to, aby one nie odrywały nas od przeżywania tego, co tu i teraz. A przynajmniej nie stanowiły stałego elementu scenariusza wprowadzającego sabotaż i odrywającego nas od nas samych.

Zmiana zachodzi tylko poprzez akceptację. A to oznacza, że trzeba zagłębić się i pochylić nad tym, co czuję i co jest we mnie teraz. Przyjąć w formie, w jakiej jest. Gdy tego nie robię, zatrzymuję ruch i przepływ, a tylko dzięki niemu mogę przedostać się na drugi brzeg jakiegoś stanu, myśli, emocji. Nie utkwić w nim.

Gdy pozostaję w kontakcie z chwilą obecną i tym, co się w niej mieści, pozwalam jej płynąć, przemieszczać się i poruszać. Dając przyzwolenie na ruch, mogę iść dalej, lecz nie po to, aby gdzieś dojść. „Dojść” oznacza stanąć w miejscu. „Poruszać się” to płynąć z nurtem życia. Przy czym „poruszanie” nie musi manifestować się poprzez przemieszczanie w przestrzeni. Czasem wystarczy tylko od(czucie), ruch, który dzieje się tylko wewnątrz nas.

Trwanie przy sobie nie jest zatrzymaniem. To właśnie wędrując w głąb siebie, można zrobić kolejny krok i przejść spory kawałek drogi. Bo w ciszy zdarza się najwięcej.

Jest w tym ryzyko oraz obawa, gdzie wędrówka nas prowadzi. W jakieś dotąd nieznane miejsce, w którym doświadcza się braku kontroli nad przebiegiem zdarzeń i na jakiś czas wchodzi w chaos i mrok. Ale to właśnie jest ruch życia. Bycie poza komfortem znanego. Naprzemienne doświadczanie światła i ciemności. Dnia i nocy.

Dlatego, gdy nie ma w nas zgody na ciemność, nie  możemy w niej dostrzec naszej własnej, rozświetlającej drogę konstelacji gwiazd.

AUTOR

Agnieszka Siołek-Cichocka

Facebook Google+

Jestem pedagogiem, specjalistą terapii pedagogicznej i logopedą. Szkolę się na psychoterapeutę w nurcie Gestalt. Piszę o rozwoju dzieci i dorosłych, kulturze, filmach i książkach. Pasjonuje mnie psychologia głębi, praca z metaforą i ciałem w procesie psychoterapii.